Wydaje się, że tej odmiany żadnemu miłośnikowi chmielu czy piwa przedstawiać specjalnie nie trzeba. Chmiel Żatecki to prawdziwa legenda oraz ikona czeskiego i europejskiego chmielarstwa.

I chociażby dlatego artykułu, o chmielu w krajach zachodnich zwanym Saaz, zabraknąć nie może. Oficjalnie został zarejestrowany w 1952 roku, ale jego historia sięga ponad… 700 lat!

Jest to jedna z dwóch najdłużej uprawianych odmian chmielu na świecie.

Chociażby tylko ten fakt zasługuje na uznanie. Nie wspominając nawet, że dała ona początek wielu innym odmianom chmielu uprawianym na całym świecie. W szczególności w Nowej Zelandii.

Obok Pilsnera i mostu Karola, chmiel Żatecki to prawdopodobnie najbardziej znany produkt naszych bratanków z południa. No może oprócz “Krecika” i “Sąsiadów” 😉

I wygląda na to, że chmiel Żatecki wcale nie zamierza schodzić ze sceny.

Charakterystyka Odmiany Chmielu Żateckiego

Wpływ ma na to oczywiście niesłabnąca popularność tej odmiany. Żatecki to bez żadnych wątpliwości chmiel aromatyczny. I chyba najlepiej niech tak zostanie.

Co prawda, dodany na wczesnym etapie gotowania dostarcza bardzo delikatnej goryczki. Czego doskonałym przykładem jest Pilsner, ale ciężko byłoby go określić jako dualny.

Dla mnie jest to chmiel aromatyczny, a skład chemiczny to potwierdza.

Chmiel Żatecki to jedna z czterech odmian tradycyjnie określanych jako “szlachetne”. I właśnie taki charakter posiada Saaz – szlachetny i ziołowy aromat. Idealnie współgrający z Pilsnerem.

Oprócz tego charakterystyczna dla Żateckiego jest bardzo niska zawartość alfa-kwasów oraz bardzo niska wydajność z hektara. Ale Czechom zdaje się to nie przeszkadzać.

Chociaż nie można im odmówić chęci.

Na przestrzeni lat były podejmowane próby klonowania chmielu Żateckiego w celu poprawy wielkości plonów oraz jego odporności na choroby. W rezultacie uzyskano aż 9 klonów.

Popularnie są one określane jako Saazer, czyli odmiany pochodzące od Żateckiego. Jest to na przykład Lucan, Blato czy Zlatan (nie ten piłkarz). Nie są to samodzielne odmiany.